Ik zie stoom uit de oren van mevrouw X komen als de chauffeur op zijn dooie gemak plaatsneemt achter het stuur en nog van alles gaat zitten regelen. Ze beent door het gangpad en komt even later terug met de mededeling dat ‘die eikel gezegd heeft dat we zxf3 gaan vertrekken, nog even geduld mevrouw’.
Als we eindelijk rijden, vertelt een elektrische mevrouw dat we er zeven minuten over zullen doen naar de vertrekhal.
Het zijn er acht.
We springen uit de bus en rennen met onze koffers naar de incheckbalie. Daar kunnen we inchecken – voor de volgende vlucht.
‘Shit,’ zeg ik maar weer eens. ‘We zijn te laat.’
‘Moeten jullie nog mee met de 9.40?’ vraagt het meisje achter de balie. ‘Ik bel wel even.’
We bombarderen haar onmiddellijk tot held. ‘Ik ben een held,’ zegt ze aan de telefoon tegen haar collega. Ze bevestigt een label ‘End bag’ aan onze koffers en wenst ons een goede reis.
Gate closes: 9.10 staat op onze boarding pass. Het is kwart over negen geweest, dus we rennen naar de gate, waar het boarden net is begonnen.
In het vliegtuig blijkt dat we de plaatsen met de meeste beenruimte hebben. Fijn, want er is een hoop om van uit te rusten.

Londen – met hindernissen is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.

Mevrouw X, zo blijkt als ik eindelijk in het ziekenhuis aankom, is geschept door een auto en heeft een gat in haar hoofd en een gebroken sleutelbeen. Ze is een tijdje bewusteloos geweest en nog steeds niet echt aanwezig. Ook al kan ze haar rechterarm niet gebruiken, de volgende dag mag ze naar huis, in afwachting van een operatie aan haar sleutelbeen.
De dagen die volgen race ik heen en weer tussen onze woonplaatsen: twee uur reizen, mijn dingen doen en dan meteen weer terug. Werkafspraken, deadlines verzetten, zorgen dat mijn bedrijf enigszins draaiende blijft en nieuwe afspraken maken met de verhuurder van ons nieuwe huis. Kortom: regelen, regelen, regelen. Mijn huis in Arnhem is even naar de achtergrond verdwenen en dat Remco nog steeds geen offerte heeft gestuurd, valt me nauwelijks op.

Maar dan wordt het paaszaterdag 2007.

Aan onze keukentafel, in onze keuken, laat ik mijn mail inlopen. Er is post van Ulrike. x93GEVAAR GEVAARx94 is het onderwerp. De inhoud liegt er niet om. Er is iets naar beneden gelazerd in de badkamer toen Ulrike onder de douche stond. In de woorden van Ulrike: x93Verbijsterd en trillend van de schrik, kijk ik naar een, aan alle kanten ingedeukt, stuk stalen buis van +/- 30 cm. lang met rafelige scherpe randen en een doorsnede van +/- 15 cm.x94 Oftewel: de buis van het ventilatiekanaal die niet van staal is maar van aluminium, waar een plastic afsluiter op zou moeten zitten, die er blijkbaar om de een of andere reden niet meer op zat.
Het mailtje gaat verder met kritiek op mijn functioneren als huisbaas. Ik laat mijn huis verkrotten, ik doe nergens iets aan en dat is natuurlijk mijn zaak, maar ik moet wel beseffen dat ik daarmee een hele familie in gevaar breng.
Ach, denk ik nog. Ze zijn boos, natuurlijk zijn ze boos, maar eigenlijk valt het allemaal wel mee. De problemen in de badkamer zijn immers verholpen en die buis is nu naar beneden gekomen, dat gaat dus niet nxf3g een keer gebeuren? Toch ga ik, hoewel het dus zaterdag is, meteen op zoek naar iemand die nou eindelijk de klussen kan uitvoeren. Ik bel Remco de Beste Klussenman. Die zit tot juli vol, dat had hij toch al gezegd?
Ik zucht en zoek door. Ik vind Klusbedrijf Keurig Opgelost. Klinkt goed, dus die bel ik. Niemand aanwezig, dat krijg je op zaterdag. Ik stuur een redelijk paniekerig mailtje en mail voor de zekerheid ook al mijn vrienden. Daar zitten nogal wat huiseigenaren bij met twee linkerhanden, dus zij kennen vast nog wel mensen. Aan het eind van de middag belt Mario van Keurig Opgelost. Hij heeft wel oren naar mijn huis en we spreken af voor volgende week vrijdag. Ik stuur Ulrike een oh-wat-zul-je-geschrokken-zijn-mailtje en meld dat ik vrijdag langskom met de klusjesman. Ik krijg – drie dagen later! – een poeslief mailtje terug, maar wel met wat vragen: x93Welk klussenbedrijf is dat. Wie moeten wij binnen laten. En welke werkzaamheden wil je laten opnemen. Gaat het alleen over de douche of ook over andere zaken. En wanneer moeten deze werkzaamheden dan worden uitgevoerd.x94
x93Vragenx94 noemen ze dat. Zie jij een vraagteken?

Als ik – op dinsdag, want maandag was het pasen hxe8 – weer op kantoor kom, heeft Barbara goed nieuws en slecht nieuws, welk nieuws wil ik het eerste horen?
‘Maakt me niks uit,’ zeg ik.
‘Ik heb nieuwe huurders gevonden,’ zegt ze trots. ‘Alleen, ze gaan er pas 1 augustus in.’
‘Eh, Barbara,’ vraag ik. ‘Kun je me even uitleggen voor wie dat goed nieuws is?’

huizenhorror (17) – onvoorziene ontwikkelingen is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.

De planning kan eigenlijk niet beroerder. Hartsvriend H, namelijk, heeft een mooi kantoor gevonden, geschikt voor vier bedrijven, en ik ben een van die bedrijven. Op 1 februari krijgen we de sleutel. De huur van mijn huidige kantoor heb ik opgezegd, maar omdat er een halfjaar opzegtermijn is, moet ik nog tot 1 augustus blijven huren. Tenzij de verhuurder eerder een nieuwe huurder vindt. Gelukkig is de nummer 1 van de wachtlijst zeer gecharmeerd van mijn prachtige kantoor. Per 1 maart willen ze er wel in, zeggen ze. Fijn, dat is dan geregeld.

De dag nadat mevrouw X en ik De Beslissing hebben genomen, gaat de telefoon.
‘Jij hebt een probleem,’ zegt Ulrike.
Als Ulrike zoiets zegt, zal dat ongetwijfeld waar zijn. Dat Ulrike en oma Trees andere woonruimte hebben gevonden is tegelijkertijd de meest opwekkende (dan ben ik van ze af) en de meest angstaanjagende (en het geld dan?) gedachte die door mijn hoofd schiet.
Er blijkt helaas iets anders aan de hand te zijn. Ulrike stond te koken terwijl oma Trees een verdieping hoger aan het douchen was. Plotseling liep het water langs de keukenmuur, en erger nog, langs de stopcontacten op die keukenmuur. Ulrike was zich rot geschrokken.
‘Ik regel dat er iemand komt om dat te verhelpen,’ beloof ik.
Het stelt Ulrike maar matig gerust. En terecht: het is vrijdagmiddag halfvijf. Welke gek gaat er in zijn weekend een lekkage verhelpen?
KlussenKees, die ik natuurlijk als eerste bel, in elk geval niet. En de kleine klusjes (zoals hij de waslijst van Ulrike hardnekkig blijft noemen) gaat hij ook niet uitvoeren. Geen tijd.
Een beetje internetten brengt me bij De Beste Klusjesman, een franchiseonderneming waar allerlei freelancers bij aangesloten zijn. Ik kijk of er eentje in Arnhem zit en vind Remco. Die staat op een dak als ik hem bel. Zaterdagochtend een lekkage verhelpen? Remco doet alsof hij niet anders gewend is. Hij belooft er morgen om negen uur heen te gaan en te bellen als hij klaar is. Opgelucht sms ik Ulrike, die blij terug sms’t.

Zaterdag belt Remco niet. Vergeten, zegt hij, als ik hem tegen enen zelf maar bel. De lekkage is veroorzaakt door vergane kitranden, die weer veroorzaakt zijn door overmatig gebruik van antikalkmiddelen. Hij heeft het probleem verholpen en er zal voorlopig niets meer gebeuren, maar hij adviseert wel om het leidingwerk in de douche grondig te laten nalopen. Dat wil hij wel voor me doen. Ik vraag hem om een offerte. Ook die wil hij wel maken, en hij wil gerust ook de waslijst van Ulrike langslopen. Maar ik moet me wel realiseren dat hij tot mei vol zit. Geeft niks. Ik ben al blij dat ik iemand gevonden heb. We spreken af dat Remco een factuur gaat sturen voor het werk van vandaag en een offerte voor al het overige kluswerk. Er komt schot in de zaak.

huizenhorror (16): ‘Jij hebt een probleem,’ zegt Ulrike is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.

huizenhorror (15): advies van KlussenKees is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.

In augustus, twee maanden na ondertekening van het huurcontract, krijg ik een mailtje, met in de bijlage een lijst van anderhalf A-viertje over alles wat er aan het huis mankeert. Niet dat dat allemaal onmiddellijk opgeknapt moet worden, haast Ulrike zich te zeggen, maar ze wil wel even zwart op wit hebben dat zij niet degenen zijn die al die dingen stukgemaakt hebben. En oh ja, Matthijs en Marleen hadden het huis heel vies achtergelaten, wist ik dat wel?

Ik informeer bij Matthijs en Marleen. Die zeggen dat ze goed schoongemaakt hebben. Ik haal mijn schouders op en concludeer dat Ulrike en Trees er blijkbaar andere normen op na houden. Waarschijnlijk zijn ze zo’n soort Liny en Marja van Hoe schoon is jouw huis. De lijst bekijk ik. Kleine dingetjes, zoals hier en daar een barst in een raampje, een loszittend stopcontact en hxe9, een rot kozijn. Dat lijkt me iets om actie op te ondernemen. Maar wie moet ik dat eens laten doen? Zelf ben ik een hopeloze klusser. Alles wat ik in het huis gedaan heb, ging goed omdat mijn vader er met z’n neus bovenop stond. En aangezien die dood is, ben ik mijn supervisor kwijt. KlussenKees dan maar? Ik bel hem. Te druk en geen zin in kleine klusjes, laat hij weten. En bovendien moet hij de verwarming ook nog afmaken. Dat gaat-ie in oktober doen.

Hartsvriendin Y’s nieuwe vriend Boelie, die jaren in kraakpanden gewoond en rondgehangen heeft, wil wel helpen. Met Ulrike en Trees maakt hij een rondje door het huis en we besluiten dat de rotte kozijnen en de stopcontacten het eerst worden aangepakt. Stukje bij beetje gaat hij alle klussen uitvoeren, tenminste, voorzover zijn RSI het toelaat.
Ik haal opgelucht adem.

Twee weken later belt Boelie. Het wordt niks, want de RSI is erger geworden. Misschien kan ik KlussenKees toch nog zover krijgen dat hij het doet.

huizenhorror (14): kleine prikjes is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.

huizenhorror (13): het eerste gelazer is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.

De kennismaking verloopt in eerste instantie stroef. Ik probeer mijn vooroordelen weg te duwen en gedraag me vriendelijk en belangstellend. Ik krijg wantrouwen terug, dat ik probeer om te buigen naar vertrouwen. Ik probeer dus, dwaas die ik ben, een goede indruk te maken op deze vrouwen, die ik eigenlijk niet zie zitten.
Ik vraag wat ze zouden willen veranderen aan het huis. ‘De kleurtjes,’ zegt Ulrike. ‘We gaan de plafonds stuken,’ zegt oma Trees.
Ik vraag hoe lang ze in het huis willen wonen. ‘Ik hoop heel lang,’ zegt Ulrike.
Ik vraag of ze de huur kunnen betalen. ‘Makkelijk,’ zegt oma Trees. ‘Alleen mijn nabestaandenuitkering is al voldoende.’
Ik vraag wat Ulrike doet voor de kost. Ze is beleggingsadviseur (later zal blijken dat ze telefonisch verkoper van teakhout is, kleine nuance). Ik vraag toch maar om een werkgeversverklaring.
Ik vraag wat ze gaan doen als een van tweexebn een nieuwe partner krijgt, want voor drie volwassenen en een kind lijkt het huis me niet groot genoeg. ‘Die moet zich maar aanpassen aan de situatie,’ zegt Ulrike vaag.
Ik vraag hoe ze nu wonen. Ulrike heeft een tweekamerwoning (‘Geen doen met die kleine meid en vaak ook nog mijn moeder erbij, jouw huis zou ideaal voor ons zijn’). Oma Trees woont in een caravan.

Alles in mij schreeuwt: ‘niet doen!’.

Een half uur na het gesprek bel ik Ulrike om haar te feliciteren met haar nieuwe huis.

huizenhorror (12): monsters meet scream queen is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.

Wie heel graag wil komen is de dertigjarige Ulrike, die een leuk huis zoekt voor haar, haar moeder Trees en haar dochter Poekie (hxe9, ik verzin dit niet hxe8 – nou ja, ik verzin dit eigenlijk wel, in elk geval de namen, maar zoiets was het wel, in het echt). Ik twijfel, met name door de toon van hun mail. "Graag hoor ik van u, of wij over deze woning in gesprek kunnen gaan, en eventueel kunen gaan kijken en elkaar leren kennen", dat zou ik zelf nooit schrijven (*). Maar moet je je huis verhuren aan mensen die net zo schrijven als jij? Ik kom er niet uit en nodig ze uiteindelijk toch maar uit. Per kerende mail komt hun reactie. Ze kunnen niet op de datum die ik voorstel en komen met andere data. Dan kan ik zelf de rondleiding niet doen, maar Marleen en Matthijs willen hen wel rondleiden, dus dat is geregeld.

Van een vriendin krijg ik ook nog het nummer van Yvet, een dame die wil gaan samenwonen met haar vriendin Odet. Haar nodig ik ook alvast maar uit. Bas en Tom komen als eersten. Twee vroege dertigers, corpsjongens, die, hoewel afgestudeerd, nog steeds in een studentenhuis wonen en zich meteen afvragen waar ze hun drie auto’s moeten neerzetten (de parkeerdruk in de buurt is nogal hoog). Matthijs en Marleen, die bij de rondleiding en het gesprek aanwezig zijn, voorspellen na afloop dat ze het niet zullen doen. Gelukkig hebben we Yvet en Odet nog. Als die voor de deur staan, blijkt dat Odet van niks weet. Ze is door Yvet meegenomen, verrassing! en wist niet eens dat Yvet samenwoonplannen had. Als ze het huis gezien hebben, slaan de meiden druk aan het rekenen. Ik reken ze voor dat ze altijd goedkoper uit zijn dan met twee huizen en wil zelfs iets van de huur afdoen, want ze zijn leuk en ik gun hen een fijne toekomst in mijn huis. Helaas mag het niet baten: de volgende dag bellen ze dat het niet doorgaat. Net als Bas en Tom trouwens.

De enige kandidaten die nu nog over zijn, zijn Ulrike en Trees. Die zijn enthousiast en willen onmiddellijk een afspraak met mij maken, mailen ze me op zondag. Ik zoek contact met Marleen, die hen heeft rondgeleid. x91Niet doen,x92 adviseert ze. x91Die Ulrike gaat wel, maar oma is een beetje een ouwe zeur.x92

Shit. Ouwe zeuren wil ik niet in mijn huis. Maar verder heb ik niemand. Wat nu? Dan komt er een mail binnen van Ulrike en Trees. x93Helaas hebben wij tot op heden, na onderstaand mailtje van zondag niets meer van je vernomen. Wanneer je om welke redenen dan ook niet meer met ons als kandidaat huurder in zee wilt gaan, zouden wij dat jammer vinden, maar respecteren. Mag ik je vragen ons te laten weten of wij eventueel nog in aanmerking komen voor het huren van jouw woning.x94
Bij ieder weldenkend mens zouden na dit bericht alle alarmbellen gaan rinkelen. Ik denk gewoon dat ze heel dringend op zoek zijn naar een huis.
Ik denk niet dat ze dwingend en vervelend zijn, ik denk dat ze gewoon niet zo goed kunnen communiceren.
Ik zet niet eens een vraagteken bij ‘om welke reden dan ook niet met ons in zee wilt gaan, zouden wij dat respecteren’. Ik bedenk niet dat er dus redenen zijn waarom ik niet met deze mensen in zee zou moeten gaan.
Ik maak een afspraak, en omdat ik verschrikkelijk druk ben en Matthijs en Marleen hun reis aan het voorbereiden zijn en niet zitten te wachten op bezoek, gaat die afspraak plaatsvinden in de stationsrestauratie. Kan ik meteen na het gesprek in de trein stappen.

(*) echt waar, kunen stond er met xe9xe9n n

huizenhorror (11): de reacties komen binnen is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.

Ik kijk om me heen en verdomd, ze heeft gelijk. Meteen treedt een bizar mechanisme in werking. Tot dit moment keek ik, vanuit de zalige onwetendheid van de anonimiteit, aandachtig naar iedereen die hier rondliep: dikker dan ik, dunner dan ik, interessante tattoo, wel haar, geen haar, waarom zou iemand zich dxe1xe1r laten piercen? Maar nu ben ik me plotseling bewust van de relativiteit van die anonimiteit. En van mijn eigen rollen, oneffenheidjes en noem het allemaal maar op. Terwijl het waarschijnlijk gewoon toeval is. Hoewel… die ene lachte wel hxe9xe9l vriendelijk…

naakte fans is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.

Dan doe ik het stomste wat ik ooit gedaan heb (nou… dat is niet helemaal waar, verderop in het traject ga ik iets nxf3g stommers doen). In plaats van, zoals verstandige en weldenkende mensen zouden doen, een verhuurmakelaar in te schakelen, zet ik een advertentie op Marktplaats. Dat het een leuke bovenwoning is, staat er in, en dat die in een fijne buurt staat, en hoeveel het kost om erin te wonen. Met een paar foto’s erbij, waarop je, als je goed kijkt, nog net Marleen kunt zien staan. Voor de zekerheid licht ik ook al mijn vrienden en kennissen in, wie weet zoekt er iemand woonruimte. Nu maar wachten op de reacties.

Noot voor de oppervlakkige scanlezer: dit is een vervolgverhaal over gebeurtenissen die al hebben plaatsgevonden, er is dus gxe9xe9n huis meer te huur, de advertentie waarover wordt gesproken werd geplaatst in 2006.

huizenhorror (10): het op 1 na stomste wat ik ooit heb gedaan is a post from dus jij dacht dat jxf3xfaw leven saai was?.